اخلاق مديريت (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٠٦
«حُسْنُ الْبِشْرِ مِنْ عَلائِمِ الْنَّجاحِ» «١» خوشرويى از نشانههاى پيروزى است.
٥- قاطعيت در عين نرمى «قاطعيت» و «نرمى» دو خصلت زيباى اخلاقى هستند كه وجود هر يك از آنها كمال محسوب مىشود و فقدانشان، نقص اخلاقى است. اين دو بالِ در ظاهر متضادّ، هرگاه به طور شايسته به كار گرفته شوند، با هم انسان را به سوى ترقى پرواز مىدهند.
سنجش و واكنش قاطعيت و نرمى، هر كدام واكنشى است كه انسان نسبت به كنش يا خواهش ديگران از خود بروز مىدهد. حالا اگر خرد بر آدمى حاكم باشد، موقعيت هر يك را به خوبى مىسنجد و هركدام را مناسبتر تشخيص داد، به كارمى گيرد و يا به آن اولويت مىدهد و در نتيجه طرف مقابل را نسبت به خود متقاعد، متمايل و سازگار مىكند. بهترين معيار اعمال قاطعيت و نرمى را امير مؤمنان عليه السلام در سخنانى به مالك اشتر، هنگام اعزام او به مصر ارائه داده، مىفرمايد:
«... اسْتَعِنْ بِاللَّهِ عَلى ما اهَمَّكَ وَاخْلِطِ الشِّدَّةَ بِاللّينِ وَ ارْفُقْ ما كانَ الرِّفْقُ ابْلَغَ وَاعْتَزِمْ عَلَى الشِّدَّةِ مَتى لَمْ يُغْنِ عَنْكَ الَّا الشِّدَّةُ» «٢» در كارهاى مهم خويش، از خدا مدد بجوى و سختگيرى را با نرمخويى ممزوج كن و هر جا مدارا كارسازتر است، مدارا كن و اگر جز از سختگيرى كار برنمىآيد، سختگيرى نما.
همينطور امام عليه السلام طى نامهاى كه براى مردم مصر فرستاد، نوشت:
بندهاى از بندگان خدا را به سويتان گسيل داشتهام كه در روزهاى بحران نمىخوابد و