مسلمانى است كه اعتقاد راسخ نمازگزاران را به برنامه‌هاى اسلام نشان مى‌دهد، چرا كه حضور در چنين اجتماعاتى، فرد را بسان قطره‌اى به دريا پيوند مى‌دهد، نفاق را از دل مى‌زدايد، مسلمانان را يكدل و يكپارچه مى‌كند و شياطين پيدا و نهان را مأيوس مى‌سازد.
امام صادق عليه السلام در خسنى به جنبه شعارى و نشانه بودن نمازهاى جماعت تصريح كرده و مى‌فرمايد:
نماز جماعت و اجتماع بدين سبب نهاده شده كه نمازگزار از بى نماز باز شناخته شود ... و اگر جماعت نبود، امكان نداشت كسى به صلاحيت ديگرى گواهى دهد؛ زيرا آن كس كه نماز جماعت نمى‌خواند، در نزد مسلمانان بى نماز محسوب مى‌شود چرا كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده است: «كسى كه بدون عذر، با مسلمانان در مسجد نماز نگزارد، در واقع بى نماز است. «١» همينطور نقل مى‌كند:
در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله عدّه‌اى از نماز جماعت در مسجد تفره مى‌رفتند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود (اگر به چنين كارى ادامه دهند) بزودى دستور مى‌دهيم تا خانه هايشان را آتش بزنند. «٢» امام خمينى (ره) به يكياز ابعاد مهمّ نمازهاى دسته جمعى اشاره كرده مى‌فرمايد:
... هر روز در محلّه‌ها اجتماع و رسيدگى به اوضاع شهر و محلّه، در هر هفته اجتماع بزرگ در شهرها ودر جاهايى كه شرايط نماز (جمعه) محقق است براى بررسى اوضاع شهرستان و بالاتر؛ اوضاع كشور و در هر سال باز دو اجتماع بزرگ براى بررسى اوضاع كشورها اين مسائل سياسى هست و مسائلى است كه بايد مسلمين‌