امْرى‌» «١» بيشترين دعاى من و پيامبران پيش از من در عرفه اين است كه ... خدايا! به من شرح صدر بده و كارم را آسان كن.
امام على عليه السلام نيز به نقش شرح صدر در صحنه مديريت اشاره كرده، مى‌فرمايد:
«آلَةُالرِّياسَةِ سِعَةُالصَّدْر» «٢» شرح صدر وسيله رياست است.
جلوه‌هاى شرح صدر جلوه‌هاى شرح صدر را با مطالعه در حالات افراد در مرحله بينش و عمل، به خوبى مى‌توان مشاهده كرد؛ بعضى از انسان‌ها روحشان چنان باز و گشاده است كه احساس قدرت و رياست، علم و دانايى، خوشى و ناخوشى، ... ظرف دل آنها را در معرض ريزش قرار نمى‌دهد و آمادگى پذيرش هر واقعيتى- هر چند بزرگ- را داردند. در مقابل، بعضى نيز روحشان چنان تنگ و محدود است كه احساس كمترين علم و دانايى، قدرت وتوانايى و رياست و حكومت، خوشى و راحتى و ناخوشى و ناراحتى صفحه دل آنها را مى‌لرزاند و تعادل روحى شان را برهم مى‌زند، بطورى كه جايى براى نفوذ هيچ حقيقتى در آن باقى نمى‌ماند.
اينك به جلوه هايى از شرح صدر در دو مرحله بينش و عمل اشاره مى‌كنيم.
الف- مرحله بينش‌ شرح صدر در ملحه بينش، به وسعت روح، بلندى فكر و گستردگى افق عقل آدمى و در نتيجه، ظرفيت پذسيرش سخن حق گفته مى‌شود. شرح صدر در اين مرحله به خاطر اسلام است و اسلام عبارت است از تسليم در برابر خدا و آنچه او اراده كرده است و او هم چيزى جز حق، اراده نمى‌كند. كسى كه از نعمت شرح صدر برخوردار است‌