«المنية ولا الدنية» «١» مرگ، آرى ولى پستى هرگز! امام سوم شيعيان، همه مشكلات و ناجوانمردى‌هاى حكومت اموى را تحمّل كرد، تن به مرگ سرخ داد، سر به نيزه سپرد ولى با سرفرازى فرياد برآورد:
«والله لا اعطيكم بيدى اعطاء الذليل و لا اقر لكم اقرار العبيد» «٢» به خدا سوگند، ذليلانه دست بيعت به شما نخواهم داد و چون بردگان در برابرتان نخواهم ايستاد.
آفت زدايى بدين معناست كه مؤمن بايد آفت هايى را كه به عزتش آسيب مى‌رسانند، شناسايى كرده آنها را نابود سازد. برخى از آنان عبارتند از:
١- آزمندى‌ حرص و طمع وچشم دوختن به مال و منال مردم، به شدّت مناعت و بزرگوارى انسان را خدشه دار مى‌كند. امير مؤمنان عليه السلام، آزمندى را ذلّت نقد مى‌شمارد و مى‌فرمايد:
«الطَّمَعُ مَذَلَّةٌ حاضِرَةٌ» «٣» امام باقر عليه السلام به جابر بن يزيد جعفى، سفارش مى‌كند كه اگر عزّت مى‌خواهى، طمع را در وجودت نابود كن:
«اطْلُبْ بَقاءَ الْعِزَّ بِاماتَةِ الطَّمَعِ» «٤» امام صادق عليه السلام نيز از قول لقمان حكيم نقل مى‌كند كه به فرزندش چنين سفارش كرد:
اگر مى‌خواهى عزّت جهان را گردآورى، از آنچه در دست مردم است، چشم طمع بپوش كه پيامبران و صدّيقان، با قطع طمع به چنين مقامى رسيدند. «٥» ٢- باطل گرايى‌