شام هر مسلمانى را در هر كوى و برزن به نماز و راز و نياز با خدا مى‌خواند و هر جاى زمين چنين ندايى برخيزد نشانه وجود اسلام و مسلمان در آن ديار است.
به مسلمانان سفارش شده كه شعار اذان را زنده بدارند و در شبانه روز پنج نوبت اذان بگويند و نام و ياد خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله را با صدايى رسا به عمق جان‌ها بفرستند و در پى آن در صفوفى متحد به نماز بايستند.
رسول گرامى اسلام، چهره واقعى مؤذّن را اين گونه ترسيم مى‌كند:
الْمُؤذَنون اطْوَلُ النَّاسِ اعْناقاًيَوْمَ الْقِيامَةِ. «١» مؤذنان، در روز قيامت، يك سر و گردن از ديگران بلندترند.
و مقام مؤذّن تا آنجا ارجمند است كه جبرئيل- فرشته مقرّب الهى- در شب معراج اذان مى‌گويد و فرشتگان، به امامت پيامبر صلى الله عليه و آله نماز جماعت برپا مى‌كنند. «٢» مستحب است «مؤذّن» در جاى بلند اذان گويد، خوش صدا باشد، دست بر بناگوشش گذارد و همه صدايش را به اذان بلند كند. رسول خدا صلى الله عليه و آله به بلال فرمود:
«بالاى ديوار مسجد رو و صدايت را به اذان بلند كن، خداوند، بادى را مأمور كرده كه صداى اذان را به آسمان ببرد، وقتى فرشتگان آن را بشنوند، گويند: اين صداى امّت محمّد صلى الله عليه و آله است كه به توحيد بلند شده است.» «٣» ب- نماز جمعه وجماعت‌ اجتماع پرشكوه مسلمانان در هر شهر و روستا به طور روزانه، هفتگى و ساليانه در قالب نماز جماعت، جمعه و عيد، از بهترين نشانه‌هاى‌