و امام محمد باقر (ع) شخص دنيا طلب وتجمّل پرست را به كرم ابريشم تشبيه مى‌كند كه هر چه بيشتر مى‌تند، گرفتارتر مى‌شود تا آنگاه كه در ميان تنيده‌هاى خود جان‌ مى‌دهد «١» و ... همه اينها نشانگر آن است كه اسلام و رهبران معصوم آن، ساده زيستى و بى رغبتى به زرق و برق دنيا را بر رفاه‌طلبى و تجمل پرستى و دنيا گرايى ترجيح داده، از پيروان خود مى‌خواهند كه در زندگى به چنين اصلى پايبند باشند.
سيره معصومين (ع)
آخرت‌طلبى، ساده زيستى و استفاده بهينه از دنيا در راستاى كسب آخرت، يك كمال است و معصوم، به عنوان انسان كامل، هرگز از آن غفلت نمى‌ورزد.
تاريخ درخشان زندگى رهبران الهى به طور عموم و رهبران اسلام به طور خصوص، نشان داده است كه آن برگزيدگان الهى، در طول زندگى سراسر افتخار خويش، بدون استثناء بهاصل ارزشمند ساده زيستى، معتقد و پايبند بوده‌اند و هرگز دچار كمترين رفاه زدگى و دنياطلبى نگشته‌اند و زندگى آنان همواره با فقيرترين فرد جامعه يكسان بوده است. به نمونه‌هاى زير توجّه كنيد:
١- امير مؤمنان (ص) پيرامون اين ويژگى پيامبراسلام (ص) مى‌فرمايد:
كفش و لباسش را با دست خويش وصله مى‌زد، بر مركب برهنه سوار مى‌شد و كسى ديگر را هم پس سر خود سوار مى‌كرد، يك بار، پرده‌اى نقش ونگار دار بر در اتاقش ديد، به يكى از همسرانش فرمود: اين را از جلو چشم من دور ساز كه هر وقت به آن نظر مى‌كنم، به ياد دنيا و زرق و برقش مى‌افتم. او در دل خويش از دنيا رويگردان بود و ياد دنيا را در دل خود ميراند، سخت علاقه‌مند بود كه زيور دنيا از نظرش پنهان شود تا از آن، لباس فارخى برنگيرد و آن را قرارگاه خود اتّخاذ نكند و اميد آسايش به آن نداشته باشد. از اين رو دنيا را از خويش بيرون كرد، از قلبش دور انداخت و از چشمش پنهان داشت، همين طور است، هر كس از چيزى بدش بيايد، خوش ندارد به آن‌