به تعبير امام على عليه السلام:
«عِنْدَ كَمالَ الْقُدْرَةِ تَظْهَر فَضيلَةُ الْعَفوْ هنگام توانايى كامل، فضيلتِ عفو، آشكار مى‌گردد.
ولى تغافل و عفو، موضع ضعف ودرماندگى، نه تنها فضيلت محسوب نمى‌شود وكارآمد نيست بلكه اقتدار مديريت را مى‌شكند، سايه زبونى را بر سر سازمان مى‌گستراند و آن را مختل مى‌سازد و متخلف را صبورتر مى‌كند و پر واضح است كه چنين وضعى تأييد عقل و رضايت شرع نمى‌تواند باشد.
زيباترين الگو بدون ترديد، عالى‌ترين نمونه يك مدير كامل و موفّق، كسى جز رهبر بزرگوار اسلام، حضرت محمّد صلى الله عليه و آله باشد؛ آن شخصيت عظيم الشأن در كمتر از يك ربع قرن، اساس يك جامعه ايده آل را پى ريخت و در زمان حكومت خويش، محبوب‌ترين رهبر بشريت شد و اين محبوبيت روز به روز گسترده‌تر و عميق‌تر شده همچنان بر استحكام آن افزوده مى‌شود نام و ياد آن سرور آدميان، همواره جانبخش و روح‌افزا است. همين طور رهبران معصوم و جانشينان واقعى آنان، پس از رسول اكرم صلى الله عليه و آله، محكم‌ترين پيوند عاطفى را بامردم برقرار كده‌اند و براستى پيوند ميان مردم و رهبران الهى پيوندى ناگسستنى است.
رمز موفقيت رس اخلاق فرماندهى و مديريت ٣٦ امام على عليه السلام، وجدان بيدار بشرى ص : ٣٦ ول اكرم صلى الله عليه و آله و جانشينان او، عشق و محبّت بى شائبه آن بزرگواران نسبت به مردم است، چنانكه در قرآن مجيد مى‌خوانيم:
«لَقَدْ جائَكُمْ رَسوُلٌ مِنْ انْفُسِكُمْ عَزيزٌ عَلَيْهِ ما عَنْتُم حَريصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمؤمِنينَ رَؤُفٌ رَحيمٌ» «١» يقيناً پيامبرى از خود شما به سويتان آمد كه رنج شما بر اوگران است و اصرار بر هدايت شما دارد و نسبت به مؤمنان، رئوف و مهربان است.
امت اسلامى نيز متقابلًا عاشق و دلباخته پيامبر مهربان خويش است و تا پاى جان نيز از او حمايت مى‌كند. به نمونه زير دقت كنيد: