برنداشتيم؟! فيض كاشانى در تفسير اين آيه شريفه، بنابر قولى مى‌نويسد: «يعنى، سينه ات را با علم و حكمت، دريافت وحى و صبر در برابر آزار و سختى‌ها، گشاد گردانديم تا اينكه گنجايش مناجات حق را از [يك طرف‌] و دعوت خلق را [از سوى ديگر] داشته باشد.
پس آن حضرت، حاضر و غايب بود.» «١» آيا حديث حاضر غائب شنيده‌اى؟ من در ميان جمع و دلم جاى ديگر است‌ بر اين اساس، رهبرى الهى، ايجاب مى‌كند كه هم توان و ظرفيت دريافت معارف سنگين و ارزشمند وحى و ارتباط با مبدأ قدرت و علم مطلق را داشته باشد و هم در مقابل، مشكلات و آزارهايى كه به طور طبيعى بر سر راه دعوت به سوى حق نهفته است، تاب آورد.
شرح صدر و مديريت‌ با توجه به آنچه گذشت، عموم مسلمانان- به ويژه دست اندركاران امور- با الهام از سيره پيشوايان معصوم بايد به چنين زينتى آراسته باشند تا بتوانند از عهده مسؤوليتى كه بر دوش آنهاست برآيند؛ زيرا كسى كه شرح صدر ندارد، در برابر پست و مقام خود را مى‌بازد، گنجايش پذيرش سختى‌ها وناملايمات را ندارد، از قدرت شورش و عصيان بر ستمگران و تسليم در برابر حق بى بهره است و خلاصه از روحى بلند، فكرى گسترده، بينشى تيز و ديدى وسيع نصيبى ندارد، و سرانجام اخلاق فرماندهى و مديريت ٢٥ الف - جاذبه ها ص : ٢٥ در صحنه‌هاى سياسى- اجتماعى، بروز ناملايمات و هجوم حوادث سهمگين از پا در مى‌آيد.
درباره نقش عظيم شرح صدر در همه فراز و نشيب‌هاى زندگى همين بس كه رهبران الهى در حسّاسترين وقت دعا، از خداوند شرح صدر درخواست مى‌كردند، چنان كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
اكْثَرُ دُعائى‌ وَ دُعاهُ الْانْبِياءِ قَبْلى‌ بِعَرَفَةَ الَّلهُمَّ اشْرحْ لى‌ صَدْرى‌ وَ يَسِّرْلى‌