«لَيْسَ مِنْ عَبْدٍ يُعينُ مَظْلوُماً او يَمْشى‌ مَعَهُ فى‌ مَظْلَمَتِهِ الَّا اثْبِتُ قَدَ مَيْهِ يَوْمَ تَزِلُّ الْاقْدامُ» «١» هيچ بنده‌اى نيست كه ستمديده‌اى را يارى رساند يا در رفع ستم از او گام بردارد جز اينكه گامهايش را در روزى كه قدمها بلرزد استوار دارم.
٤- اجر فراوان‌ رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله فرمود:
هركس مؤمنى را كمك كند تا از غم و اندوه و گرفتارى نجات يابد، خداوند، ده حسنه برايش مى‌نويسد، ده درجه بر درجاتش مى‌افزايد، ثواب آزادسازى ده بنده به او عطا مى‌كند، ده بدى را از او مى‌گرداند و روز قيامت شفاعت ده نفر را به او مى‌سپارد. «٢» ٥- همنشينى پيامبر امام رضا از پدرانش عليهم السلام از رسول خدا چنين نقل مى‌كند.
من، على، شيعيان و كسى كه مظلومى را مدد رساند، باهم خواهيم بود. «٣» امام صادق عليه السلام نيز فرمود:
«مَنْ ارادَ انْ يُدْخِلَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ فى‌ رَحْمَتِهِ وَ يُسْكِنَهُ جَنَّتَهُ ... وَلْيُعِنِ الضَّعيفَ» «٤» هر كس مى‌خواهد خداوند بزرگ او را در رحمتش غوطه‌ور سازد و در بهشتش جاى دهد بايد ضعيف را يارى رساند.