اخلاق فرماندهى و مديريت - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١١١
آخرت و هيبت در دل جهانيان.
امام صادق عليه السلام نيز در سخنى حكيمانه بر لزوم و حتمى بودن عزّت مؤمن تأكيد كرده و فرموده است:
«انَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَ تَعالى فَوَّضَ الىَ الْمُؤمِنِ كُلَّ شَىْءٍ الَّا اذْ لالَ نَفْسِهِ» «١» خداوند متعال، اختيار همه چيز را به مؤمن سپرده است جز خوار ساختن خودش را.
اسباب عزتمندى بديهى است كه ايمان، شرط لازم عزّت هست ولى شرط كافى عزّت كامل نيست، بدين معنا، كه بى ايمان، هرگز عزيز نخواهد شد ولى مؤمن بايد اسباب ديگرى نيز فراهم سازد تا عزّتى كامل بيابد و عزيز حقيقى گردد، با جستجو در روايات خاندان وحى، به تبيين آن اسباب مىپردازيم:
١- اطاعت خدا بهترين رهيافت صلابت و عزّت، اطاعت و فرمانبردارى از خداوند عزيز است چرا كه اطاعت مخلصانه، حبل المتين تقرّب به سوى خداست و هر چه انسان به منبع عزّت نزديكتر شود، عزّتش افزون مىگردد، چنانكه به حضرت داوود عليه السلام وحى كرد:
«وَعَعْتُ الْعِزَّ فى طاعَتى» «٢» وامير مؤمنان عليه السلام عزّت و قوّت را در اطاعت خدا مىداند:
«مَنْ اطاعَ اللَّهَ سُبْحانَهُ عَزَّ و قَوى» «٣» اطاعت و عبادات ذات مقدس خدا، تنها راه حقى ات كه انسان مىپيمايد و جز آن، باطل است و تباهى و هر كس جز راه حق را بپيمايد، قطعاً خوار خواهد شد؛ همان حضرت فرمود: