ديگرى به مقدّسات اسلامى توهين مى‌كنند؛ بى تفاوتى دربرابر چنين كارى، ننگ و بى غيرتى محسوب مى‌شود و مسلمانان بايد احساسات پاك و خشم مقدّس خويش را عليه اين گونه جريانات به كار گيرند و بى ادبان را به مجازات شايسته جرمشان برسانند. به طور مثال اگر كسى به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله يا يكى از امامان معصوم عليه السلام بد بگويد، محكوم به اعدام است. «١» غيرت معصومين‌ عليهم السلام‌ به اعتقاد ما معصومين عليهم السلام، جملگى انسان‌هاى كاملى بودند كه همه فضايل انسانى را در حد كمال دارا بودند، در اينجا به چند نموه از غيرت و مردانگى آن بزرگواران اشاره مى‌كنيم:
١- لوط پيامبر و حضرت ابراهيم عليهماالسلام، معاصر بودند؛ روميان طى يك حمله حضرت لوط را به اسارت گرفتند. وقتى اين خبر به حضرت ابراهيم رسيد، به جنگ روميان رفت و حضرت لوط را از چنگشان آزاد ساخت و اين اولين نبردى بود كه در راه خدا انجام گرفت. «٢» ٢- كعب بن اشرف، از سران يهود، پس از جنگ بدر، قريش را بر ضد مسلمانان تحريك كرد و نسبت به رسول اكرم صلى الله عليه و آله بدگويى نمود و حتى در غزل‌هاى عاشقانه‌اش از زنان مسلمان ياد مى‌كرد. رسول خدا صلى الله عليه و آله اين گستاخى‌ها را تحمل نكرد و به عده‌اى از مسلمانان فرمان داد تا شبانه او را به قتل رساندند. «٣» ٣- جنگ‌هاى صدر اسلام گرچه بطور عموم جنبه دفاعى داشت، گاهى نيز جنبه تلافى جويانه داشت و به انتام خون مسلمانان مظلوم صورت مى‌گرفت و ناشى از غيرت سياسى و دينى پيامبر صلى الله عليه و آله و مسلمانان بود. بنابر نقل مورّخان، سريه «علقمة بن مجزر»