اخلاق خانواده(ج1) - فاخری، عليرضا؛ منتظری، محمدحسين - الصفحة ١٣٥ - آثار محبت

«مَنْ قَبَّلَ وَلَدَهُ كَتَبَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ حَسَنَةً وَ مَنْ فَرَّحَهُ فَرَّحَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ»[١]

كسى كه فرزند خود را ببوسد، خداوند بزرگ حسنه‌اى در نامه عملش ثبت مى‌كند. و آن كس كه فرزند خود را شاد كند، خداوند او را در قيامت شاد مى‌نمايد.

امام صادق ٧ نيز مى‌فرمايد:

«اكْثِرُوا مِنْ قُبْلَةِ اوْلادِكُمْ فَانَّ لَكُمْ بِكُلِّ قُبْلَةٍ دَرَجَةً»[٢]

فرزندان خود را بسيار ببوسيد، زيرا براى شما در هر بوسه‌اى درجه‌اى است.

رسول خدا ٦ حسن و حسين ٨ را بوسيد، شخصى به نام «اقرع بن حابس» عرض كرد: من ده فرزند دارم و هرگز آنها را نبوسيده‌ام. حضرت در پاسخ وى فرمود.

من چه كنم كه خداوند مهربانى را از تو سلب كرده است.[٣]

شخصى نزد رسول خدا ٦ آمد و عرض كرد: هرگز كودكم را نبوسيده‌ام، وقتى رفت، حضرت فرمود:

«هذا رَجُلٌ عِنْدَنا انَّهُ مِنْ اهْلِ النَّارِ»[٤]

اين مرد به نظر ما اهل دوزخ است.

آثار محبّت‌

محبت گذشته از تأثير در سلامتى جسمى و روانى كودك آثار فراوانى نيز به دنبال دارد كه برخى از آنها عبارتند از:

١- ايجاد شادابى و نشاط

٢- شكوفايى ذوق و استعداد

٣- رشد عاطفى كودك‌

[١] - فروع كافى، ج ٦، ص ٤٩

[٢] - وسائل الشيعه، ج ١٥، ص ٢٠٢

[٣] - بحارالانوار، ج ١٠٤، ص ٩٢

[٤] - همان، ص ٩٩