اخلاق خانواده(ج1) - فاخری، عليرضا؛ منتظری، محمدحسين - الصفحة ٧٤ - بدزبانى
خود بزرگ بينى مرد، او را كوچك مىكند.
. ٢- بىتوجّهى به نقش همسر
افرادى كه به علّت خودبينى فقط به كار و تلاش خود توجه داشته، از رنج و كوششى كه همسر آنها در زندگى مشترك متحمّل مىشود، غفلت دارند، نقش مهم او را در خانواده، درك نكردهاند، به همين جهت نسبت به او تا اندازهاى بىاعتنا و بىتفاوت مىشوند.
در علم اخلاق از اين حالت زشت به كفران نعمت يا «ناسپاسى» ياد مىشود كه در اسلام از آن سخت نكوهش شده است. امير مؤمنان ٧ مىفرمايد:
«كُفْرُ النِّعْمَةِ لُؤْمٌ»[١]
ناسپاسى نعمت، پستى است.
و نيز مىفرمايد:
«انَّ اهْلَ النَّارِ كُلُّ كَفُورٍ وَ مَكُورٍ»[٢]
همه ناسپاسان و نيرنگبازان، اهل دوزخند.
بدزبانى
چهارمين آفت سعادت خانواده كه سلامت و آرامش اين نهاد را تهديد مىكند و اگر به صورت عادت درآيد، همواره زن و شوهر را درگير آثار منفى و زيانبار خود مىسازد، بدزبانى است. بدين جهت، روايات فراوانى درباره پرهيز از آزادى بىحدّ و حصر زبان و تأكيد بر محافظت آن وارد شده است.
مردى خدمت رسول خدا ٦ آمد و تقاضاى نصيحت كرد. پيامبر ٦ فرمود:
«إِحْفَظْ لِسانَكَ»
زبانت را حفظ كن.
[١] - شرح غررالحكم، ج ٢، ص ٤٩٨
[٢] - همان، ص ٤٩٢