اخلاق خانواده(ج1) - فاخری، عليرضا؛ منتظری، محمدحسين - الصفحة ١٥٧ - الف - استعداد دينى
درس نوزدهم: پرورش استعداد كودك (١)
از آنجا كه پرورش استعدادهاى كودك تأثير ويژهاى در تربيت صحيح او دارد، شناخت اين استعدادها و جهت دهى به آنها امرى ضرورى خواهد بود. استعدادهاى گوناگونى از قبيل استعداد دينى، علمى، اخلاقى، عاطفى و غيره در انسان وجود دارد كه طى دو درس به بحث درباره آنها مىپردازيم.
الف- استعداد دينى
هر انسانى از فطرت الهى برخوردار است و اين گرايش از ابتداى كودكى در او وجود دارد. اگر اين استعداد الهى شكوفا شود و با تربيت صحيح، كودك به سوى خدا و گرايشات الهى و معنوى رهنمون گردد، روح دينى در او زنده شده، انسانى متديّن بار مىآيد، ولى اگر در دوران كودكى هيچ گونه هدايت و راهنمايى در زمينه شكوفايى اين استعداد انجام نشود، ممكن است با گذشت زمان فطرت الهى او، از مسير صحيح منحرف شود، بنابراين، پدر و مادر در مورد پرورش استعداد دينى كودك، وظيفه مهمّى به عهده دارند. امام سجّاد ٧ مىفرمايد:
«وَ انَّكَ مَسْؤُولٌ عَمَّا وَلَّيْتَهُ بِهِ مِنْ حُسْنِ الْادَبِ وَالدِّ لالَةِ عَلى رَبِّهِ»[١]
تو (پدر) در سرپرستى فرزند خود مسؤول هستى كه طفل را مؤدّب و بااخلاق پسنديده
[١] - تحف العقول، ترجمه جنّتى، ص ٣٠٠، اسلاميه