اخلاق خانواده(ج1) - فاخری، عليرضا؛ منتظری، محمدحسين - الصفحة ٤٩ - محبت

رسول خدا ٦ فرمود:

«قَوْلُ الرَّجُلِ لِلْمَرْأَةِ انّى‌ احِبُّكِ لا يَذْهَبُ مِنْ قَلْبِها ابَداً»[١]

سخن مرد به همسرش كه «من دوستت دارم» هرگز از قلبش بيرون نخواهد رفت.

محبّت به همسر هراندازه بيشتر باشد، مطلوبتر است، زيرا محبت از عواطف انسانى او سرچشمه مى‌گيرد و نبايد آن را با شهوت كه امرى غريزى است، يكى دانست.

انبياى الهى كه مظهر والاى عواطف انسانى هستند، همگى از اين خصلت برخوردار بوده‌اند. امام صادق ٧ در اين باره فرمود:

«مِنْ اخْلاقِ الْانْبِياءِ حُبُّ النِّساءِ»[٢]

محبّت به زنان از اخلاق پيامبران است.

رسول گرامى اسلام ٦ نيز كه منبع عطوفت و محبّت بود، نسبت به زنان محبّت ويژه‌اى داشت و آنان را همواره مورد لطف و مهربانى خود قرار مى‌داد. درباره آن حضرت چنين گفته شده است:

«كانَ رَسُولُ اللَّهِ ٦ ارْحَمَ النَّاسِ بِالنِّساءِ وَ الصِّبْيانِ»[٣]

رسول خدا ٦ مهربانترين مردم نسبت به زنان و كودكان بود.

[١] - وسائل الشيعه، ج ١٤، ص ١٠

[٢] - سنن النبى، ص ١٤٧

[٣] - محجة البيضا، ج ٣، ص ٩٨