آورد كه شما كفر مى‌ورزيديد و براى من فرزند آورد در حالى كه شما عقيم هستيد. «١» در روايت ديگرى آمده است كه عايشه گفت:
خداوند، بهتر از او را به شما داده است. پيامبر صلى الله عليه و آله ناراحت شد و فرمود: نه، سوگند به پروردگار، خداوند بهتر از او عوض نداده است. او به من ايمان آورد، هنگامى كه مردم كفر ورزيدند، و مرا تصديق نمود آن گاه كه مردم مرا محروم ساختند و پروردگار، مرا تنها از او به ولادت فرزند روزى داد. «٢» وقتى خديجه از دنيا رفت، فاطمه عليها السلام گريه مى كرد و از تنهايى و غم از دست دادن مادر، به پيامبر پناه مى برد. جبرئيل عليه السلام نازل شد و گفت:
بزرگ زنان صدر اسلام ٥٤ ب - كفو فاطمه(س)
ص : ٥٣ اى رسول خدا! پروردگارت امر مى كند كه به فاطمه سلام برسان و به او بگو، مادرت در خانه اى از زمرد، بين آسيه و مريم است كه پايه هاى آن خانه از طلا و ستون هايش از ياقوت قرمز است. «٣» خديجه (س)، در ماه رمضان سال دهم بعثت چشم از جهان فرو بست و سه روز بعد از وفات او، ابوطالب دومين حامى بزرگ پيامبر نيز دارفانى را وداع گفت. پيامبر خديجه را در حجون «٤» دفن كرد.
حضرت خود، ابتدا وارد قبر شد و به دست خود خديجه را در قبر نهاد. «٥»