بزرگ زنان صدر اسلام - حیدری، احمد - الصفحة ١٣٥
كرد كه نمونه هاى فراوانى دارد. او خود اعتراف كرد كه بارها اتفاق مى افتاد كه پيامبر در منزل او بود و بعضى از همسران رسول خدا، به خاطر محبت به آن جناب، غذا تهيه مى كردند و براى ايشان به خانه عايشه مى فرستادند، ليكن او از اين خدمتها بشدت خشمگين مىشد و با برخوردى زشت، غذا را دور مى ريخت يا ظرف غذا را به زمين زده و مى شكست.
حتى حفصه كه رفيق و همراز او بود، از اين گونه برخوردها در امان نبود. «١» بسيارى از اين برخوردها، در حضور پيامبراتفاق مى افتاد و آن حضرت را ناراحت مىكرد. خود عايشه در مورد يكى از اين برخوردها- كه با صفيه اتفاق افتاده، نقل مى كند: چشمهاى پيامبر را ديدم كه به من خيره شده و آثار خشم و نفرت از رفتارم را در سيمايش بخوبى خواندم. «٢» فخر فروشى و خود را برتر شمردن، از ديگر برخوردهاى عايشه با ديگر همسران رسول خدا بود. «٣» با اينكه فخر فروشى و خود را برتر دانستن از زشت ترين صفات است و پيامبر هميشه وقتى خود را معرفى مى كرد در آخر مى فرمود: افتخار و فخرفروشى نمى كنم. «٤» د- عايشه و خديجه نفرت و حسادت عايشه نسبت به هر كس كه مورد علاقه پيامبر بود، شعله ور مى گرديد و به همين جهت نسبت به خديجه كه محبوب پيامبر بود، نيز حسد مىورزيد. خاطرات و فداكارىهاى حضرت خديجه سلام الله