پردازى، شعر، نثر و خطابه شهرت داشت. اين زن بزرگ در جنگ صفين حاضر شد و با شعرهاى شورانگيزش، لشكريان را برانگيخت تا بدون ترس و واهمه در گرداب‌هاى جنگ فرو روند. سالها بعد، در هنگام پيرى و فرتوتى در حالى كه بر دو نفر از خادمان خود تكيه داشت، بر معاويه وارد شد و به خلافت براو سلام كرد. «١» معاويه پس از جواب سلامش، به او اجازه نشستن داد. مروان بن حكم و عمروبن عاص نيز در جلسه حاضر بودند.
مروان گفت: «آيا اين زن رانمى شناسى؟» معاويه گفت: «او كيست؟» مروان جواب داد:
اين همان زنى است كه در صفين بر ضد ما بود و اين اشعار را سرود: اى زيد بيا و شمشير برنده اى كه در دل خاك پنهان است از خانه ما خريدارى كن. چيزى كه براى روزهاى سخت ذخيره شده بود و زمانه امروز، سالم آن را ظاهر ساخت.
سپس عمروبن عاص گفت:
اين همان است كه در صفين چنين سرود: آيا گمان مى كنى كه پسر هند خلافت‌