عهده دار سرپرستى و خدمتگزارى پيامبر گرديد.
پيامبر پس از ازدواج با خديجه، ام ايمن را آزاد كرد، ولى او حتى پس از آزادى نيز از درگاه اين خانه كناره نگرفت و همچنان خدمتگزار اين خانواده ماند و پرستارى فرزندان خانواده را به عهده گرفت و حتى بعد از وفات پيامبر نيز در خدمت دخترش زهراى مرضيه عليها السلام بود. «١» او در همان سال‌هاى اول به پيامبر ايمان آورد و ابتدا به حبشه وسپس به مدينه هجرت كرد و از اولين مهاجران به مدينه بود و در آنجا با پيامبر بيعت كرد. «٢» ام ايمن بعد از آزادى ابتدا با «عبيد بن زيد بن حارث حبشى» ازدواج كرد و «ايمن» نتيجه اين ازدواج بود. ايمن كه از اصحاب رسول خدا به شمار مى رفت در مكّه به آن حضرت ايمان آورد و در زمره اوّلين مهاجران بود- شيخ طوسى او را در زمره هشت نفرى دانسته كه در احد صبر و پايدارى نمودند و از رسول خدا صلى الله عليه و آله دفاع كردند. «٣» ايمن، در جنگ «حُنين» در ركاب رسول خدا صلى الله عليه و آله بود، وهنگامى كه دشمن ناگهان هجوم آورد و بيشتر مسلمانان پا به فرار گذاشتند، او از معدود كسانى بود كه مقاومت كرد. او در اين جنگ، عاشقانه از پيامبر دفاع كرد و در نهايت به شهادت رسيد. «٤» دومين ازدواج امّ‌ايمن با «زيدبن حارثه» پسرخوانده پيامبر صلى الله عليه و آله بود و با اين ازدواج، صاحب فرزندى به نام اسامه گرديد.