برخوردار نبودند با گشاده‌رويى پذيراى مهاجران شده و هر چه داشتند با هم برادرانه مصرف مى‌كردند.
با توجّه به اين موقعيت، زندگى حضرت زهرا نيز با فقر شديدى همراه بوده است؛ ولى آن حضرت با تكيه بر ايمان و اعتقاد قلبى خود در برابر مشكلات صبر كرده، هيچ گاه از شوى خود خواهشى ننمود كه او را به زحمت اندازد.
پيامبر، خود به او آموزش داده و سفارش كرده بود كه مبادا در زندگى براى شوهرت سختگير باشى؛ در حد توان، كوشش كن چيزى از او نخواهى، شايد نتواند خواهشت را برآورده كند و سبب شرمندگى‌اش شود. بدين جهت زهراى مرضيه هيچ گاه از شوهر خود تقاضاى چيزى، حتّى كمبودهاى ضرورى زندگى، را نكرد.
روزى على عليه السلام به فاطمه عليها السلام گفت:
- آيا خوراكى در خانه هست؟
- نه، به خدا قسم دو روز است كه خود و فرزندانم، حسن و حسين، گرسنه ايم.
- چرا به من نگفتى؟
- از خدا شرم كردم چيزى از شما بخواهم كه توانايى آماده كردن آن را نداشته باشى. «١» در روايت ديگرى چنين آمده است كه على عليه السلام به فاطمه عليها السلام فرمود:
- آيا از خوردنى ها چيزى در خانه هست؟