بدينسان مولود مبارك حضرت خديجه با قدوم خود جهان را نورانى ساخت.
الف- دوران كودكى‌ رسول خدا صلى الله عليه و آله او را فاطمه نام نهاد. «١» اين مولود مبارك در دامن خديجه عليها السلام و تحت تربيت پدر بزرگوارش رشد و نمو كرد.
حضرت صديقه طاهره در مهبط وحى به دنياآمد، در زمانى كه اسلام دوران آغازين خود را مى‌گذرانيد و مسلمانان گروه كوچكى بودند و آماج ضربه ها و ستم جبّاران قرار داشتند و شهر مكّه محيط نا امنى براى مسلمانان بود. مولود خديجه ديده به جهان گشود و از همان اوان زندگى، طعم تلخ رنج و مصيبت را چشيد. او پدر را مى ديد كه با يك دنيا محبّت و عطوفت براى نجات انسان ها از تاريكى‌هاى جهل و گمراهى خود را فدا مى كند و از طرف ديگر دشمنان را مى‌ديد كه چگونه بيرحمانه اين منجى بشريّت را آماج حملات خود قرار مى‌دهند، او را تكذيب مى‌كنند، تهمت جنون و سحر به او مى زنند و اراذل و اوباش را بر ضد او مى‌شورانند. با چشمان خود مشاهده‌مى كرد كه مشركان بر پشت پدرش كه در سجده بود بچه دان شتر را خالى كردند «٢» وشادان ازاين جسارت، قهقهه زدند.
يك بار حضرت زهرا عليها السلام مشاهده كرد كه قريش در حِجْر اسماعيل‌