پدرش عمران وحى فرستاد كه من به تو پسرى خواهم داد كه كوران مادرزاد و مبتلايان به بيمارى برص را شفا دهد و عمران اين خبر را به همسرش حنّه گفت و چون حنّه از عمران بار برداشت، قطع داشت كه حمل او همان پسر است. عمران قبل از ولادت مريم از دنيا رفت و حنّه نذر كرد فرزندى را كه در رحم دارد براى عبادت و بندگى حق تعالى اختصاص دهد.
وقتى فرزند به دنيا آمد، چون دختر بود او را مريم، يعنى عابده و خادمه ناميد و به پناه خدا سپرد وبراى خدمت بيت المقدس نذر كرد.
حنّه، نوزاد را در پارچه اى پيچيد وبه بيت المقدس برد و به علماى يهود سپرد. علماى يهود و آل عمران بر سركفالت او به مشاجره پرداختند و در آخر بنا را بر قرعه گذاشتند، قرعه به نام حضرت زكريا درآمد و به خواست خداوند اين پيامبر عظيم الشأن كفالت و سرپرستى مريم را عهده‌دار شد ومريم تحت تربيت او پرورش يافت.
قرآن كريم در اين مورد مى فرمايد:
زن عمران گفت: اى پروردگار من، آنچه در شكم دارم از كارهاى اين جهان آزاد وبراى خدمت تو نذر كردم، اين نذر را از من بپذير كه تو شنوا و دانايى.
چون فرزند خويش بزاد گفت: پروردگارا اين كه زاييده ام دختر است- و خدا به آنچه زاييده بود داناتر است و پسر چون دختر نيست- او را مريم نام نهادم و او و فرزندانش را از شر شيطان رانده شده به تو پناه دادم.
پروردگارش آن دختر را به نيكى از او پذيرفت و به وجهى پسنديده پرورش داد و زكريا را به سرپرستى او گماشت. هر گاه زكريا بر مريم وارد مى شد، نزد او خوراكى‌هايى مى‌ديد و با تعجب مى پرسيد: اينها از كجا براى تو آمده؟ و او جواب مى داد: از جانب خدا، خداوند به هر كه بخواهد بدون‌