و از آن حضرت خواست تا دعايى براى شفاى فرزندش به او بياموزد. امام به او دعايى آموخت كه فرزندش به واسطه آن شفا يافت. «١» عايشه نَبَوِيّه، دختر امام صادق عليه السلام «٢» چنانكه گذشت، نام دختران امام صادق عليه السلام ام فروه، اسماء و فاطمه بوده است. به احتمال زياد عايشه نام ام فروه مى باشد. «٣» بنابراين، مادرش فاطمه، نوه امام سجاد عليه السلام است. عايشه از زنان بزرگ و عابد و فاضل عصر خود بود. او در دعاى خود مى گفت:
«وَ عِزَّتِكَ وَ جَلالِكَ لَئِنْ ادْخَلْتَنِى النَّارَ لَاخُذَنَّ تَوْحيدى‌ بِيَدى‌ وَ ادُورُ بِه‌ عَلى‌ اهْلِ النَّارِ وَ اقُولُ لَهُمْ وَ حَّدْتُهُ فَعَذَّبَنى‌» «٤» الهى! به عزت و جلالت قسم، اگر مرابه جهنم ببرى من توحيدم رابه دست گرفته و در بين اهل آتش مى چرخم و به آنها مى گويم: او رابه يكتايى شناختم و او مرا عذاب كرد.
اين بانوى بزرگوار در سال ١٤٥ در مصر وفات كرد و در همان‌جا به خاك سپرده شد. قبر او از همان زمان، مزار عام و خاص گرديد و اهل مصر نسبت به او اعتقاد خاصى داشته، به زيارت قبر او تبرك مى جويند. «٥»