دچار نشود، روش ليبرال مآبى به خود گرفت و «فضاى باز سياسى» در ايران اعلام كرد. «١» هر چند شعارهاى كارتر بنا به مصالح سياسى در ايران كمرنگ شد و روابط ايران و آمريكا دوباره به حالت اوّل برگشت و شاه همچنان از سوى كارتر و مشاور امنيت ملى او «زبيگنيو برژينسكى» مورد حمايت كامل بود، ولى مردم ايران با استفاده از همين فرصت اندك به روندنهضت خود كه از سال ١٣٤٢ ه. ش شروع شده بود شتاب بيشترى بخشيدند. نهضت اسلامى ايران كه از آغاز، فراز و نشيبهاى فراوانى را پشت سر گذاشته بود، با حوادث سال ١٣٥٦ ه. ش، به يك انقلاب خونين تبديل شد كه سرنگونى رژيم شاه وشكست سياستهاى كارتر را در پى داشت. «٢»