اين كشورها و ملتهاى مستقل وارد آوردند. آنها هم رابطه‌شان را با امريكا بكلى قطع نكرده بودند؛ در امريكا سفير داشتند و امريكاييها هم در كشور آنها بودند. آنها مرتب وسوسه مى‌كردند؛ مى‌رفتند؛ مى‌آمدند و حتى دل رهبران انقلاب ملت را خالى مى‌كردند و آنها را مى‌ترساندند. بعد كه مرعوب شدند، آنها را از صحنه خارج كردند؛ چرا كه وقتى كسى مرعوب شد، با اندك چيزى مى‌شود او را از ميدان خارج كرد. اين سرنوشت اغلب انقلابهاست. «١» ٣- سياستهاى آمريكا در منطقه خاورميانه‌ ١/ ٣- تسلط بر منافع‌ امريكا قصد دارد منطقه‌ى مهم و حساس و حياتى خليج فارس- كه تا چند سال ديگر تمام دنيا محتاج آن خواهد بود- را تحت نظر خود داشته باشد. امريكاييها على‌رغم آن كه قبلًا گفته بودند قصد باقى ماندن در كويت را ندارند، امروز در حال ساختن پايگاه و طرح ريزى براى حضور طولانى در منطقه هستند. آنها دروغ مى‌گفتند و امروز هم در ادعاى طرفدارى از حقوق بشر، دوستى با ايران و ملتهاى منطقه و طرف نبودن با اسلام دروغ مى‌گويند. «٢»