را به عنوان شعار مى‌آورند. معلوم است مقدمه‌ى هر يك از اين كارهايى كه مى‌خواهند بكنند، روابط است ... مسأله، مسأله‌ى برگرداندن همان قدرت سياسى و اقتصادى و امنيتى است كه سى سال امريكاييها در اين كشور داشتند. «١» ... اين (مذاكره) اول همان راهى است كه- همانطور كه عرض- كشورها و انقلاب‌هاى ديگر دنيا طى كرده‌اند كه در واقع، اول بدبختى هايشان بود؛ يعنى اول تسلط و نفوذ آمريكا بر آنهاست. «٢» ٣/ ٧- تثبيت ابرقدرتى‌ ... هدف سوم اين است كه اصل مذاكره با ايران، براى امريكا به عنوان ابرقدرت، بسيار مهم است. ممكن است بعضى تعجب كنند و بگويند:
مگر ايران چيست كه براى امريكاى ابرقدرت مهم است كه با ايران پشت ميز مذاكره بنشيند؟ بله، بسيار مهم است! اتفاقاً چون ابرقدرت است، برايش خيلى مهم است. «٣» ... براى امريكا مهم است كه ايران اسلامى- كه از روز اول، به دلايل روشنى، در مقابل امريكا ايستاد و تسليم امريكا نشد و گفت كه با امريكا مذاكره نمى‌كنم- حالا بگويد كه بسيار خوب، چشم، ما هم مذاكره مى‌كنيم! مى‌گويند: بفرما، ابرقدرتى كامل شد! اين منطقهاى هم كه زير بار نمى‌رفت، زير بار آمد؛ اينجا هم عتبه را بوسيدند! بنابر اين، صرف مذاكره‌