اينكه جوانان اينجا را با معلومات و با دانش تربيت كنند. «١» در رژيم گذشته، آن چند سالى كه مستشاران نظامى امريكا در كشور ما بودند، با اين كه مزدور و كارمند و حقوق‌بگير دولت ايران بودند، در عين حال در موارد زيادى، بر تمام اركان نظامى و حتى غيرنظامى دولت حاكميت داشتند و آقايى و فساد مى‌كردند و جان و مال و ناموس مردم، آن جاهايى كه اينها حضور داشتند، در اختيارشان بود. يك درجه‌دار پست، يا يك افسر جزء امريكايى، در نقطه‌يى كه مأموريت داشت، رياست هم داشت و هر كارى دلش مى‌خواست، مى‌كرد و هيچ چيز مانعش نبود.
وقتى كه همين نيرو، به عنوان دفاع از يك دولت يا يك كشور، وارد آن سرزمين بشود، مگر مردم و نواميس آن كشور ديگر حرمتى دارند؟ «٢» ٥/ ١- سياستگذارى‌ ما ملت ايران، نعمت بزرگى را به دست آورديم كه عبارت از جمهورى اسلامى و حاكميت دين و آزادى از زورگويى قدرتهاى بزرگ بود. يك روز بود كه در اين كشور، سفير امريكا و انگليس، با سران كشور ملاقات مى‌كردند و سياست خارجى و نفتى و اقتصادى را به آنها ديكته مى‌كردند و خارج مى‌شدند! در اين صد سال اخير- مخصوصاً پنجاه سال اخير- روزى بر كشور ما گذشت كه ملت ايران در سرنوشت خود و تعيين آن، كمترين قدرت و اراده‌اى نداشت. «٣»