آمريكا از ديدگاه رهبرى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٥٤
مىپسندد؛ يعنى راه نابودى، راه ويرانى، راه فساد. «١» ٢/ ٩- دشمنشناسى امريكاييها حق ندارند خودشان را كلانتر دنيا بدانند و در هر جايى كه حادثهيى هست، فوراً خودشان را به آن جا برسانند؛ يعنى ما صاحب قضيهايم و بايد دخالت بكنيم. به شما چه؟! وقتى ملتها زنده باشند و آن روزى كه دولتها با ارادهى ملتها انتخاب بشوند، براى اين فضوليهاى امريكا، به دهن امريكا و امثال او مىزنند. «٢» ٣/ ٩- اراده سياسى امريكا به يك شرط نمىتواند و به يك شرط مىتواند سرنوشت دنيا را در دست بگيرد: اگر آن ملتى كه طرف امريكاست، داراى عزم و ارادهى سياسى است و مردمش زنده و با نشاط و بخصوص اهل كار و تلاش و جديت باشند، امريكا نمىتواند به هدفش برسد؛ اما اگر يك ملتى اهل كار و تلاش و نشاط نباشد، امريكا مىتواند تسلط پيدا كند. اينهمه كه بر كشورها تسلط پيدا كردند، براى چه بود؟ اگر سردمداران يك كشورى اهل معامله با امريكا باشند و مردم آن كشور هم مردمان بىهوش و حواس و بيكارهاى باشند، امريكا مىتواند مسلط شود. اگر يك دولتى اهل معامله و مذاكره با امريكا نباشد، اما مردمش تنبل باشند، در اينجا هم