آمريكا از ديدگاه رهبرى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٣٨
بمانيم تا فلان كشور، فلان دولت، فلان وزير خارجه يا رئيس جمهور، به ما توصيه كند كه شما چارهاى نداريد، جز اين كه با امريكا رابطه برقرار كنيد! نه آقا، چاره داريم؛ چاره اين است كه بر روى مواضع سرشار از عزت، كه ناشى از اسلام، ناشى از ملت ايران و از قدرت اسلامى و ملى ماست، محكم بايستيم. «١» دشمنان ما- اين قلدرهاى معروف جهانى و در رأسشان امريكا- جز زبان زور و قلدرى هيچ چيز ديگر را نمىدانند و درك نمىكنند. اين طور نيست كه ملايمت كردن در مقابل آنها و روى خوش نشان دادن، موجب جلب همكارى يا محبت و يا انصراف آنها از خصومتها و خباثتها شود.
روح فرعونى خبيثى كه در طول تاريخ، ملتها و انسانها را همواره لگدمال كرده و مورد ظلم قرار داده، امروز در كالبد همين قدرتها حلول كرده است. آنها هر گونه نرمشى را دليلى بر اقتدار خودشان مىگيرند. چرا ما در مقابل قدرتهاى زورگو و مستبد و ظالم كه از بن دندان با اسلام و ارزشهاى اسلامى و حقوق و قيام ملتها مخالفند، نرمش به خرج دهيم و احساس ضعف كنيم؟ «٢» جمهورى اسلامى موظف است كوچكترين تغييرى در چهرهى با صلابت و موضع با عزت خود در مناسبات بينالمللى ايجاد نكند؛ با قلدران، از موضع قدرت و با دولتهاى ضعيف، از موضع حمايت و با ملتهاى بپاخاسته، از موضع رعايت و هدايت سخن بگويد و عمل كند؛