آمريكا از ديدگاه رهبرى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٥
و پر بركت كه ملتهايشان شيفتهى آن بودند، موضع خصمانه گرفتند و در نتيجه، بيش از پيش در منجلاب ضديت با ملتهاى خود و اسارت در دام تحميل و زورگويى قدرتهاى شيطانى گرفتار شدند. آنان برخلاف گفتهى قرآن كه مىفرمايد: «فانّ العزّة للَّهجميعا»، عزت را نزد امريكا طلب كردند.
سزاى اين كج فهمى و بدكردارى، جز اين نيست كه ذليلانه نگران سرنوشت خود و حكومتهايشان- كه به هيچ نقطهى اطمينان بخشى متكى نيست- بمانند و به تجربه و عيان حس كنند كه در هنگام خطر، امريكا و ديگر سردمداران قدرت استكبارى، قادر به نجات آنان نيستند و دروغ بودن اين پندار را كه امريكا بر هر چه اراده كند، قادر است، با همهى وجود دريابند. «١» اين كشورهاى حول و حوش قضيه، كشورهاى عربى، حتى كشورهايى كه قدرى فاصله هم دارند، چه طور به خودشان مىلرزند و مجبور مىشوند از امريكا كمك بخواهند و نامهى فدايت شوم به دشمن بنويسند و بگويند داخل خانهى ما بيا و از ما دفاع كن! امريكا دشمن است ديگر. چرا اين دولتها در چنين وضعى قرار مىگيرند؟ چرا خودشان نمىتوانند از خودشان دفاع كنند؟! چون ريشه ندارند، چون متكى به مردم نيستند. «٢» ٤/ ٦- ضعف اراده بهتر است بگويم: دولتهاى ضعيفالنفس؛ چرا كه ملتها حكم ديگرى