امروزه تبليغات شكل بسيار پيچيده‌اى يافته است و با اعمال فشار چنان در هم آميخته است كه مرز تبليغ و اجبار چندان مشخص نيست.مستكبران در تبليغات كنونى با درآميختن حقيقت و دروغ،واقعيت‌ها را به‌گونه‌اى نشان مى‌دهند كه به تمكين مردم به خواسته‌هاى آنان منجر شود.امروزه سعى مى‌شود با«شست و شوى مغزى» [١]مقاومت افراد به كلى شكسته شود.توجه جدّى به تبليغات بدين صورت،از آن زمان صورت گرفت كه قدرت‌هاى استعمارى به مرور زمان دريافتند كه اوّلاً،استفاده از نيروى قهريّه و قواى نظامى در مستعمرات به دليل مخارج هنگفت مقرون به صرفه نيست،ثانياً، نمى‌توان تنها از ابزار سركوب و فشار استفاده كرد،زيرا استمرار روش‌هاى زورمدارانه باعث انفجار مردم و سرنگونى حكومت‌هاى استعمارى و دست نشانده خواهد شد.پيدايش انقلاب‌ها و جنبش‌هاى رهايى‌بخش يك قرن اخير از آن جمله‌اند.ثالثاً،جلوگيرى از رشد اختلافات اكثريت مستضعف و اقليّت مستكبر-كه در حكومت‌هاى استعمارگر بى‌سابقه بود و انهدام قريب‌الوقوع آن‌ها را به دنبال داشت-جز با ايجاد جوّ تبليغاتى مسموم ميسّر نيست.

اهميّت افكار عمومى [٢]و شيوه‌هاى تبليغى نفوذ در آن به ميزانى است كه

[١] .تبليغاتچى در شست و شوى مغزى مى‌كوشد با القاى مفاهيم جهت‌دار،ذهن مخاطبان را ازواقعيات دور و خلأ فكرى ايجاد كند و با شكستن مقاومت مخاطبان،مفاهيم جديد مورد نظر خود را در ذهن آنان وارد و جايگزين واقعيات سازد.همچنين ر.ك:مجموعه مقالات تبليغات و جنگ روانى،ج ١،ص ١٥،مقالۀ«شست و شوى مغزى»،آلبرت سميت،ترجمۀ حسين حسينى.
[٢] .«هر مجموعه از عقايد افراد در شرايط زيست گروهى»را افكار عمومى مى‌گويند.ويلسند،شاعر آلمانى افكار عمومى را اين‌گونه تعريف كرده است.«عقايدى كه بى سر و صدا و بى‌آن كه كسى متوجۀ آن شود،اكثر ذهن‌ها را اشغال مى‌كند و حتى در مواقعى كه حرمت اظهار نظر وجود ندارد،از زمزمۀ گنگى كه به تدريج اوج مى‌گيرد،مى‌توان به وجود آن پى برد.در اين صورت،فقط سرآغاز و دستاويز كوچكى لازم است كه تا به آن مجال تجلّى دهد و چنين است كه قدم به عرصۀ ظهور مى‌گذارد».(افكار عمومى،حسن صفوى،ص ١٠٠).