عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج6) - شیرازی، محمد - الصفحة ٧٠ - ٢-١ القاى افسردگى و نااميدى
٢-١.القاى افسردگى و نااميدى
از مهمترين روشهاى تبليغات در دوران دفاع مقدس،القاى افسردگى و نااميدى در مردم و رزمندگان اسلام بود.تبليغات استكبار با اين روش،سعى در ايجاد تزلزل در روحيۀ مردم،رزمندگان و مسؤولان و سلب اعتماد به نفس و روحيۀ مقاومت آنان و ايجاد رخوت و سستى در ميان آنان داشت.بزرگنمايى نقاط ضعف و كوچكنمايى نقاط مثبت دو شيوهاى بود كه براى افسرده كردن و نااميد ساختن به كار گرفته مىشد.در خبر ذيل از اين روش استفاده شده است:
ارتش ايران علىرغم تشويق شدن به شهادت در راه خدا نتوانسته است در استحكامات عراق رسوخ كند.در هوا،حملات عراق به پايانۀ اصلى نفتى خارك،از ميزان صادرات ايران به طور چشمگيرى كاسته و در همان حال عرضۀ بيش از حد نفت در بازار جهانى و در نتيجه بهاى ارزان آن،از درآمدهاى ارزى حاصل از نفت ايران بيش از پيش كاسته است. [١]
در اين خبر محورهاى القايى عبارتند از:حتى تشويق شدن به شهادت در راه خدا سودى ندارد،نفوذ به استحكامات قوى عراق غير ممكن است و ارتش ايران توان اين كار را ندارد،نيروى هوايى عراق بر اوضاع مسلط است و مىرود تا اقتصاد ايران را فلج كند،از صادرات نفتى ايران به طرز چشمگيرى كاسته شده و عرضۀ بيش از حد نفت به وسيلۀ حاميان عربِ صدام از درآمدهاى نفتى ايران كاسته است،و هزينۀ جنگ و پيروزى در آن از نفت است و ايران هزينۀ كافى براى رسيدن به پيروزى و پايان جنگ را ندارد.
اين محورها در مجموع حس نااميدى و دور از دسترس بودن پايان پيروزمندانۀ جنگ را در رزمندگان القا مىكرد.
[١] .بولتن پژوهش مركز تحقيقات،مطالعات و سنجش برنامههاى صدا و سيما،ش ٣٩،ص ١٠٩.(نقل از تايمز لندن،٦٤/١٠/١٧).