واژگان نخست سرايت كند؛به گونه‌اى كه خواننده و شنونده با خواندن و شنيدن واژگان مثبت،ناخودآگاه معناى منفى را دريابد و در ذهن خود جاى دهد.براى نمونه،مى‌توان به خبر ذيل كه در تاريخ ٦٤/٨/١ از خبرگزارى آمريكايى آسوشيتدپرس مخابره شده،اشاره كرد:

كارشناسان آمريكايى جنگ خليج روز گذشته به كنگرۀ آمريكا گفتند كه به نظر آن‌ها اميدى اندك براى پايان يافتن اين جنگ در آينده يا معتدل شدن سياست‌هاى ايران پس از آيةاللّه روح‌الله خمينى وجود دارد.پروفسور ويليام.ج.ادلسون از كالج جنگ ارتش آمريكا در يك جلسۀ كميتۀ امور خارجى مجلس نمايندگان آمريكا گفت:به نظر مى‌رسد جنگ ايران و عراق با تفاهم و يا خاتمه يافتن در تضاد است.به گفتۀ ادلسون حملات عمده از هر دو طرف كاهش يافته و بعيد به نظر مى‌رسد كه هر يك از طرفين قادر به انجام چنين حملاتى باشند،اما وى گفت او انتظار دارد عراق به حملات هوايى خود عليه تأسيسات نفتى ايران و تانكرهاى حامل نفت ايران ادامه دهد.ادلسون در بيان اين مطلب به كميتۀ فوق با دكتر داوشير از دانشگاه جرج ميسون و دكتر گارى سيك از بنياد فورد هم عقيده بود كه هر دو طرف شكست‌هاى عمده‌اى متحمل شده‌اند... [١]

در اين خبر،كلمات و عبارت‌هاى«اميدى اندك براى معتدل شدن سياست‌هاى ايران،تفاهم،خاتمه يافتن و شكست‌هاى عمده»مفاهيم جهت‌دار و تعيين كننده‌اند،اما مفهوم كليدى اين خبر مورد اول است كه به خواننده القا مى‌كند ايران تمايلى به معتدل كردن سياست‌هاى خود ندارد و همچنان جنگ‌افروزى مى‌كند.

[١] .بار عاطفى كلمات و كاربرد آن در تبليغات،ش ٣٩،ص ١٠٨،مركز تحقيقات،مطالعات و سنجش برنامه‌اى صدا و سيما.