مذهبى مردم و ايجاد روحيۀ سلحشورى در ميان آنان با ذكر مصيبت حضرت سيدالشهدا(ع)به عنوان سمبل و الگوى مبارزه با شرك و كفر و بدعت، زمينه‌هاى تبليغات روانى مؤثرى را ايجاد مى‌نمود.مراسم روضه خوانى، موسيقى مذهبى و نوحه خوانى و تعزيه و نيز پخش اذان از بلندگوهاى خط مقدم جبهه تأثيرات مثبت و زيادى در ميان رزمندگان داشت و نيز در خنثى‌سازى عمليات روانى دشمن در ميان نيروهاى نظامى عراقى كه ايرانيان را مجوس و آتش پرست خطاب مى‌كردند،نقش مهمى داشت.

منبر به دليل ويژگى‌هاى سنّتى،قالب و محتوا و خصوصيات پيام دهندگان و پيام گيرندگان و نيز نقش ويژۀ آن در طول قرون متمادى در سرزمين‌هاى اسلامى به‌ويژه ايران در زمينۀ تحولات اجتماعى و سياسى حائز اهميت است.در طول پنجاه سال حكومت رژيم منحوس گذشته‌در ايران،پيوسته سعى بر اين بود تا از يك سو با كوبيدن روحانيون و از سوى ديگر با گسترش برنامه‌هاى انحرافى وسائل ارتباطى نوين،مردم را به سوى وسائل ارتباطى جديد بكشانند،زيرا آن‌ها به نقش ارتباطى منبر آگاه و از آن در هراس بودند.

منبر همزمان با شروع انقلاب اسلامى به عنوان مطمئن‌ترين راه برقرارى ارتباط در جامعه،مجدداً رسالت رهايى‌بخش خود را بازيافت؛به طورى كه مساجد،محلى براى برگزارى مراسم عزادارى و نيز مكانى براى هماهنگى كمك‌هاى مردم و بسيج آن‌ها براى شركت در تظاهرات و بهترين مكان براى افشاى مفاسد رژيم حاكم و طرح خطوط كلى مبارزات مردم براى دستيابى به آرمان‌هاى متعالى گرديد.روحانيون و پيشگامان مذهبى با استفاده از منبر و افشاى ستم و وابستگى نظام ستمشاهى،مردم را عليه سلطۀ پهلوى مى‌شوراندند.

مساجد و منابر در طول هشت سال دفاع مقدس نيز نقش حياتى خود را