زندان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٢

در مقابل آن تواضع و فروتنى نسبت به بندگان خدا، يكى از فضائل اخلاقى به شمار آمده است. پيامبر اكرم (ص) مى فرمايد:
«إِنَّ أَفْضَلَ النَّاسِ مَنْ تَواضَعَ عَنْ رَفْعَةٍ» «١» برترين مردم كسى است كه در عين رفعت و بلندى مقام، فروتنى كند.
و از حضرت على (عليه السلام) نقل شده است:
«ثَمَرَةُ التَّواضُعِ اْلمَحَبَّةُ» «٢» نتيجه و ثمره تواضع و فروتنى، محبت مى‌باشد.
اگر خوى ناپسند و تكبرآمد، بدنبال آن صفت تحكم و زورگويى نسبت به نيروهاى زير دست مى‌آيد كه خود از آفات مديريت مى‌باشد، زيرا رفتار تحكم‌آميز، افراد را بله قربان گوبار مى‌آورد وابتكار وشكوفايى را در آنان خاموش وتشكيلات را از طرحها وپيشنهادهاى سازنده وسهيم نمودن انديشه وتلاش مطلوب كارمندان، بى‌بهره مى‌كند. حضرت على (ع) فرمود:
«فَانَّ الْقَلْبَ اذااكِرهَ عَمِىَ» «٣» دل هرگاه از روى اكراه واجبار به انجام كارى ودار شود كور مى‌گردد. (بينش ودرك وابتكار لازم رانخواهد داشت.)
ودر دستور العمل خود به مالك اشتر مى‌فرمايد: