زندان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٥
«إِنَّ أَفْضَلَ النَّاسِ مَنْ تَواضَعَ عَنْ رَفْعَةٍ» «١» برترين مردم كسى است كه در عين رفعت و بلندى مقام، فروتنى كند.
و از حضرت على (عليه السلام) نقل شده است:
«ثَمَرَةُ التَّواضُعِ اْلمَحَبَّةُ» «٢» نتيجه و ثمره تواضع و فروتنى، محبت مىباشد.
اگر خوى ناپسند و تكبرآمد، بدنبال آن صفت تحكم و زورگويى نسبت به نيروهاى زير دست مىآيد كه خود از آفات مديريت مىباشد، زيرا رفتار تحكمآميز، افراد را بله قربان گوبار مىآورد وابتكار وشكوفايى را در آنان خاموش وتشكيلات را از طرحها وپيشنهادهاى سازنده وسهيم نمودن انديشه وتلاش مطلوب كارمندان، بىبهره مىكند. حضرت على (ع) فرمود:
«فَانَّ الْقَلْبَ اذااكِرهَ عَمِىَ» «٣» دل هرگاه از روى اكراه واجبار به انجام كارى ودار شود كور مىگردد. (بينش ودرك وابتكار لازم رانخواهد داشت.)
ودر دستور العمل خود به مالك اشتر مىفرمايد:
«هيچگاه مگو من مأمور و مديرم، فرمان مىدهم پس بايد اطاعت كنيد، زيرا اين كار باعث فساد وانحراف در دل، بىحرمتى به دين وقانون، زوال نعمت وبروز تحولات مىگردد.» «٤»