زندان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠
دوست براى اصلاح شرايط غير انسانى زندانها، كارى از پيش نبرده، زندانيان به گذراندن مدتى از عمر خود در گوشهزندان محكوم مىگردند، بدون توجه به نوع محكوميت ومفاد و مفهوم حكم دادگاه، هدف اختيارات نامحدود ورفتار منشانه زندانبان قرار مىگيرند وفرياد تظلم آنها به جايى نمىرسد. وضعيت زندانيان (كه ٣٣/ ١ ميليون نفر مى باشد) خاصه زندانبانان زن ومحكومين ومتهمين تهيدست ووضع بد زندانها، قبرهاى دسته جمعى محكومين مقتول، تجاوزهاى دستهجمعى به زندانيان، فساد فراوان اخلاقى، مالى، ادارى زندانبانان وپليس آمريكاو و ... كه قلم شرمگين مىشود!!» «١» زندان در تاريخ اسلام بطورى كه از روايات نيز بر مى آيد، اصل حكم زندان ومحلى براى نگهدارى محكومان ومتهمان (درخانه يامسجد ودهليز آن ياسردابها ...) از زمان پيامبر (ص) وصدر اسلام بوده است.
اوّلين فردى كه مكان خاص در كوفه براى زندان بنا كرد حضرت على (ع) بود كه ابتداء زندانى از چوب نى وبوريا درست كرد به نام «نافع» وچون دزدها آن راسوراخ نمودند، ساختمانى باگچ وآجر بهنام «مخيّس» بناكرد «٢» ونيز در تاريخ آمده، عمر خانهاى را در مكه از صفوان بن اميه براى زندان به مبلغ چهار هزاردرهم (دينار) خريد.
از نامگذارى حضرت على (ع) دو زندان كوفه را به نافع (سودمند) ومخيس (خواركننده) شايد به دست آيد كه آنها زندانهاى اصلاحى بوده است.
لازم به ياد آورى است كه باتصميم سياست بازان صدر اسلام. مسير ولايت ورهبرى امت، از خاندان رسول الله (صلى الله عليه وآله) و وحى منحرف شد وديرى نپائيد كه حكومت در دست بنىاميّه وبنىعباس قرار گرفت وبامنزوى وزندانى نمودن عترت پيامبر (ص) وامامان شيعه، همه چيز دگرگون شد، وزندان نيز به جاى وسيلهاى اصلاحى، ابزار انتقامجويى وتحكيم سلطهجويى حاكمان گشت