زندان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٦

٣- سرزنش:
با توجه به مختلف بودن سليقه‌ها ويكسان ويك سطح نبودن افراد. (از نظر فكرى، عاطفى و ...) نبايد با سرزنش نمودن به خصوص نزد ديگران، همكار (حتى فرزند) خود را نگران ورنجيده خاطر كرد. امام صادق (ع) مى‌فرمايد:
«مَنْ أَنَّبَ مُؤْمِناًأَنَّبَهُ اللَّهُ فى‌ الدُّنْيا وَاْلاخِرَةِ» «١» يعنى هركس مومنى را سرزنش نمايد، خداوند او را در دنيا و آخرت مورد سرزنش قرار دهد.
(بعلاوه سرزنش دوستى و محبتها راآسيب پذير ساخته و بدبينى و برخى از آثار ناپسند روانى ايجاد خواهد كرد) بلكه بايد درحضور و غياب همكاران، خير و خوبى يكديگر را بخواهيد و عيوب را با محبت و پنهانى مانند آيينه (كه زشتى و زيبايى را، بدون سر وصدا به فرد مى گويد) تذكر دهيد نه توهين و تحقير نمودن فرد در ميان جمع.
ز- شناخت موانع‌ مديريت صحيح را موانع و آفاتى است از جمله:
١- خشم: غضب، نيرويى كه خداوند در نهاد انسان براى خدمت به انسان آفريده است، ابزارى جهت دفاع از نواميس خود و جامعه و مقدسات اسلام مى باشد، نه اهرمى براى زدن به هر كار و هر جا كه اين نوعى جنون است. در آئين‌