زندان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦١
مشورتها هر حرفى زده نشود. در نامه ها، دفترچه هاى يادداشت، نقشه ها، كاغذهاى باطله هيچگاه نبايد اسرار و مطالب طبقه بندى شده باشد.
نسبت به ملاقات كنندگان و مراجعان، بازديدكنندگان، خبر نگاران و عكاسان، نقل و انتقالات و ترددهاى افراد، ارسال يانگهدارى اسناد و مدارك، سلاح و تجهيزات و ... كاملًادقت بفرمائيد.
همچنين در گزارشهاى خبرى و تبليغى به راديو و تلويزيون، و درمرخصى يا بعداز استعفاءبايد راز دار اشخاص و خويشتن و تشكيلاتتان باشيد تا از كينه ها و كيفرهاى دنيوى و اخروى محفوظ باشيد، چرا كه تاكنون در تاريخ اسلام و انقلاب اسلامى بخاطر سادگيهاو خوش بينى هاى بيمورد، خسارتهاى سنگينى بوجود آمده است.
هزار مرتبه سعدى تو را نصيحت كرد. كه حرف مجلس مارا به مجلسى نبرى علل آشكار نمودن اسرار ١- پرحرفى: در روايات و كلمات بزرگان برسكوت، كم حرف زدن، باانديشه و نيكو سخن گفتن تاكيد و توصيه فراوان شده است. طبيعى است آنكه زياد سخن مى گويد، خطا هم بيشتر دارد.
٢- عصبانيت ٣- خود نمايى و خود مطرح نمودن: گاهى خود نمايى باعث دادن يك سرى اخبار سرى مى شود تا همه متوجه او شوند.
٤- دوستى و رفاقت: گاهى آشنايىها سبب گفتن اسرار مى گردد (و حال آنكه حتى مشكلات و نارسائيهاى تشكيلات را به غير مسئولان نبايد گفت).
٥- دست يابى به اطلاعاتبيشتر: يعنى يك وقت انگيزه انسان در آشكار نمودن رازها، گرفتن اطلاعات فراوانترى از طرف مقابل است ليكن او مطالب را مى گيرد ولى چيزى نمى دهد! ٦- توجيه نبودن به مسائل: (كه بايد كلاسها و برنامه هاى توجيهى داشت)
٧- بى تعهدى و غفلت: گاه سبب لو رفتن اخبار مى شود. (البته عوامل نفوذى بحث ديگرى است)
٨- بعضى اوقات، بخاطر اثبات عدم صحت شايعات، اسرارى را آشكار