«بترسيد و بپرهيزيد از رشوه چرا كه آن كفر است و صاحب رشوه، بوى بهشت را هم استشمام نمى كند.» و نيز از آن حضرت نقل شده است:
«رشوه دهنده و گيرنده و واسطه بين ايندو، از رحمت خدا دور خواهند بود. «١» مبادا حب به نفس و علاقه به مال و عيال مارا به وادى ويرانگر رشوه خوارى در افكند.
مبادا از باطل پلى به سوى مقصد زنيد و ناخودآگاه به باطل افتيد كه در اسلام هرگز هدف وسيله را توجيه نمى كند، و با وسيله باطل نمى توان به هدف حق رسيد.» حائز اهميت اينكه در مسير حق هيچگاه از كمى همراهان خسته و نگران نباشيد كه از آغاز، پيروان راستين حق و عدل كم بوده اند.
«وَقَليلٌ مِنْ عِبادِىَ الشَّكُورُ.» «٢» و حضرت على عليه السلام مى فرمايد:
«لا تَسْتَوْ حِشُوافى‌ طَريقِ الْهُدى‌ لِقِلَّةِ أَهْلِهِ ...» «٣» هرگز در راه حق و هدايت از كمى رهروان و همراهان ترسان و نگران نشويد.
در قرآن، عفو (چشم پوشى از خطا و ترك عقاب) بيش از سى بار بكار رفته، از جمله در اوصاف متقين مى فرمايد:
«افراد با تقوا آنانند كه در رفاه و سختى، انفاق مى كنند و خشم خود را نگه مى دارند و از خطاى مردم در مى گذرند خداوند نيكوكاران را دوست مى دارد» «٤»