زندان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٦
و قرآن با آهنگ روحبخش «انَّمَا الْمُؤْمِنُونَ اخْوَةٌ» «١» پيوند دوستى وبرادرى بين مومنان استوار نموده است وريشه محبت درجامعه اسلامى را به ايمان مرتبط مىسازد ودر اين راستا اسلام به آنچه محبت وپيوند اجتماعى را افزايش مىدهد امر كرده وتشويق فرموده است. (مانند سلام كردن، صله رحم- عيادت نمودن، حضور در نماز جمعه و جماعت، رسيدگى به محرومان و ...) واز آنچه بنيان محبت را آسيب پذير مىسازد نهى كرده است (مانند غيبت نمودن، تهمت زدن، تكبر و ...) مثنوى گويد:
از محبت خارها گل مىشود وزمحبت سركهها مل مىشود.
از محبت سجن گلشن مىشود بىمحبت روضه گلخن مىشود.
از محبت سقم، صحت مىشود وازمحبت قهر، رحمتمىشود.
حال با توجه به اين كه انسانهاهمه يكسان آفريده نشده ونيستند وبسيارى ازمتهمان ومحكومان به خاطر بىمهرى ها، نديدن محبت در زندگى، ناكاميها وخشونتها، به گناه وبزه دست زده اند، اگر در زندان بطور صحيح باران رحمت محبت بردلشان ريزد. زنگار زشتيهايشان شسته مىشود وشايد توبه كنند وتربيت پذيرند ومجرى مقررات گردند. وهمچنين نسبت به خانواده زندانيان وملاقات كنندگان ملاطفت ومحبت كردن، باعث جلب رضايت واميد وتلاش بيشتر آنان مىشود كه زندانى راتوبيخ كنند واصلاح او راسرعتبخشند. البته بايد محبت، همراه باكياست وزيركى ايمانى ورعايت قانون باشد، مبادا زندانى ياملاقات كنندگان از محبت به شما سوءاستفاده كنند وبا محبت ومكر خود شما را باز بخرد و به دام افكنند، ويا شما در اثر سوء غفلت وعدم شناخت روحيات زندانى بذر زيباى محبت را در گلخن و مرداب ريزى وبا افراد شرور ومنافق يا كافر پيمان دوستى برقرار كنى! چراكه