زندان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٥

واو كارى كه‌برخود نمى پسندد بر ديگران هم نمى پسندد.
در اسلام به خاطر ريشه كن ساختن اين خوى زشت، حتى فحاشى نسبت به كفار نيز ناروا وممنوع شده است. ودر قرآن مى‌خوانيم:
«وَلاتَسُبُّوا الّذَينَ يَدْعُونَ مِنْ دوُنِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ ...» «١» شما به آنانكه بجز خدا رامى خوانند، دشنام ندهيد تامبادا آنان نيز ازروى عداوت وجهالت، خدا رادشنام دهند.
حضرت على (على عليه السلام) در جنگ صفين وقتى مشاهده مى‌كند، برخى از يارانش، شاميان ومخالفان حضرتش را دشنام مى‌دهند.
وسبّ مى‌كنند. آنحضرت مى‌فرمايد:
«دوست ندارم شما ناسزاگوئيد، اگر به جاى ناسزاگويى، زشتى كردار، آنها وروش باطل وغير اسلامى‌شان را بيان نمائيد، در گفتار بهتر ودرمقام عذر واتمام حجت، رساتر است.» «٢» البته بيزارى وبرائت از دشمنان خدا ورسول ومعصومين (ع) لازم است. و اين غيراز ناسزاگويى است بعلاوه، فحاشى به متهم وزندانى، در شرع وقانون جائز نيست وقابل پيگيرى مى‌باشد.
زندان ٤٦ الف - توجه به خدا ص : ٤٦ ح- مهر ومحبت‌ يكى از ارزشمندترين صفات انسانى مهر ومحبت به ديگران است، تا جايى كه امام صادق (ع) مى‌فرمايد:
«هَلِ الدّينُ الَّاالْحُبُّ» آيادين چيزى جز محبت است؟