اخلاق در جامعه خواهد بود. امام باقر (ع) مى فرمايد:
«لايَسْلَمُ أَحَدٌ مِنَ الذُّنُوبِ حَتَّى يَخْزُنَ لِسانَهُ» «١» هيچ كس از سقوط در لغزشها وگناهان مصون نمى ماند، مگر زبانش را كنترل كند.
در روايت است فردى خدمت پيامبر صلى الله عليه وآله آمد واز حضرتش درخواست نصيحت نمود، پيامبر (ص) فرمود:
زبانت راحفظ كن. آن مرد نصيحت ديگرى خواست. پيامبر (ص) همان جمله را تكرار كرد. بار سوم، سائل تقاضاى نصيحت نمود، حضرت فرمود:
«مگربا غير زبان هم مردم به آتش ودوزخ مى‌افتند؟! بدبختيهاى مردم، همان محصولى است كه بازبان خود كاشته و مى‌دروند» «٢» حضرت على (ع) مى‌فرمايد:
«هركس بر زبان خود مسلط باشد از خطا و گرفتاريها وبدبختيها ... در امان خواهد بود ... چه بسا گفتن يك كلمه، نعمتهايى را از انسان سلب مى‌كند. «٣» واز همين رهگذر است كه ناسزاگويى و فحاشى در اسلام از رذايل اخلاقى وگناهان محسوب مى‌شود.» پيامبر اكرم (ص) مى‌فرمايد:
«الْجَنَّةُ حَرامٌ عَلى‌ كُلِّ فاحِشٍ أَنْ يَدْخُلَها» «٤» ورود به بهشت برناسزاگويان ممنوع وحرام است.