زندان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٢
جمع هيچ چيزى با چيز ديگر به زيبايى وبرترى حلم با علم نيست.
و همچنين اميرالمؤمنين (ع)، ضمن توصيههايى به محمد بن ابى بكر (حاكم مصر) مىفرمايد:
«... با مسلمانان به نرمى رفتار كن ونسبت به افراد فاسق ونابكار، سختگير، بااهل ذمّه به عدل و انصاف رفتار نما ودادخواه مظلوم باش وباظالم وستمگر برخورد شديد داشته باش وتوده مردم (محروم ومستضعف) را مورد عفو وبخشش قرار ده » «١» با توجه به آنچه گذشت واينكه زندانى به خاطر تازيانههاى وجدان اخلاقى، آسيب ديدن آبرو و حيثيت اجتماعى، دورى از خانواده وآزادى و ...
دچار تأثر و رنج روحى است وضعف و زدگى خاصى بر روان او سنگينى مىكند. درست در اين حال، برخورد همراه با حلم و بردبارى زندانبان مىتواند، در تأديب و سازندگى او نقش به سزايى داشته باشد. همانند طبيبى كه بيمار دردمند ومجروحش را با صبر وتحمل كامل معالجه مىكند ودر برابر تنديها وخشونتها وگاه فريادهاى او بردبار است تا بهبود حاصل نمايد.
عفّت زبان نقش زبان در بازگويى ضمير شخص وبيان شخصيت انسان بر كسى پوشيده نيست.
تا مرد سخن نگفته باشد عيب و هنرش نهفته باشد.
آنكس كه بدى گفت بدى سيرت اوست وانكس كهنكوگفت هم او خود نيكو است زبان است كه اگر زنگار زشت گويى وزياده گويى از آن زدوده شد و به نشر حقايق و گفتار نيك، آراسته گشت، موثرترين وسيله در سعادت افراد ورشد