زندان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٨
اسلام ونظام اسلامى خواهد شد كه اين نيز از گناهان بزرگ مىباشد.
ب- تقوا در اينجا نظر به نقش عظيم تقوا (در سازندگى انسان واجراى مقررات) از آن بحث مىكنيم.
تقوا واژه رائج در فرهنگ اسلام، از ريشه «وقايه» (سپرو عامل نگهدارى وحفظ يك چيز از آنچه بيم مىرود وبه آن زيان مىرساند) به معنى خود پايى وخويشتن نگهدارى است.
بديهى است هر انسانى كه در زندگى، اصولى را پذيرفته و بايد پيروى كند، مىبايست روشى انتخاب نمايد كه تلاشهاى او رادرجهت هدف هدايت كند وسوق دهد واز امورى كه باهوسها وتمايلات آنى او موافق بوده، ولى بااهداف واصولى كه پذيرفته، تزاحم ومخالفت دارد، خود راحفظ كند.
در واقع، از يك نظر، تقوا لازمه زندگى هر فردى است كه مىخواهد تحت فرمان عقل ودين، زندگى سالمى داشته باشد. يعنى بايد نوعى تقواى فكرى، اخلاقى، سياسى و ... را واجد باشد تا در كارها موفق گردد.
تقواى دينى يعنى از آنچه در دين، زشت وزيانبار شناخته شده است، خود راحفظ كند ودامن به گناه نيالايد. تقوا به معناى منزوى زيستن ومسئوليت نپذيرفتن نيست كه اين تنبلى وضعف روحى وگريز از وظيفه است. بلكه مقصود از تقوا، ايجاد قدرت وملكهاى در نفس وجان است، تا انسان از معصيت وآلوده شدن به ميكرب گناه وقانون شكنى، خود دارى كند ومصون بماند. (تقوا، يعنى باتصميم وتوجه وتمرين، تسلط بر هواهاى نفس پيداكردن.) همانند پزشكى كه به محيط آلوده وجمع مبتلايان، براى معالجه مىرود ولى به خاطر دانستن ورعايت اصول بهداشتى، خود مبتلا نمىگردد.
آثار تقوا تقوا درخت مباركى است باشاخه ها وثمراتى بس سودمند كه ضامن سعادت وآسايش فرد وجامعه مىباشد ودر اسلام ملاك فضيلت وبرترى انسانها در پيشگاه خدا مىباشد.