زندان - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٧
هوسهاى نفسانى وشيطانى، صرف شود، ما خطاكاريم.
٣- توجه به اصل تأثير پذيرى انسان: رفتار وگفتار شما ناخود آگاه، نه تنها روى نيروهاى ادارى زير دست وهمكاران اثر مىگذارد، بلكه در رشد اخلاقى يا انحطاط فكرى زندانيان نيز كاملًا مؤثر است وساخته شدن وهدايت يافتن يك انسان به وسيله شما چقدر ارزشمند وپاداش آفرين است.
وبر عكس اگر باكوتاهىها، يك نفر سقوط اخلاقى پيدا كند، چه زيانها وعقوباتى به بار مىآيد: قرآن در اين زمينه مىفرمايد:
«وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما احْيَا النَّاسَ جَميعاً ...» «١» وهركس فردى را زنده كند (حياة مادى يامعنوى بخشد) پس گويا همه انسانها رازنده نموده است.
وپيامبر اكرم صلى الله عليه وآله به حضرت على (ع) مىفرمايد:
«اگر يك نفر به وسيله توهدايت شود. از آنچه خورشيد بر آن مىتابد ارزشش بيشتر است.» «٢» ٤- زندانى اگر متهم است وهنوز جرم وكيفرش ثابت نشده، نمىتوان با او مانند يك مجرم برخوردكرد. وبعد از يقين به جرم هم طبق مقررات مجازات مىشود پس هرنوع تنبيه وبرخورد خلاف دستور، مخالف شرع وقانون قابل تعقيب است.
به علاوه زندانيان ازنظر نوع جرم، محكوميت، روحيات وشخصيت، يكسان نيستند ورعايت اين حدود، خود نوعى عدل وانصاف است. بالاتر اينكه، زندانيان باتوقع ودقت خاصى، امور را زير نظر دارند وشمارانماينده نظام اسلامى مىدانند وبرخوردهاى خوب يا بد شما رابه حساب مكتب ونظام مىگذراند، عدم رعايت مقررات تشكيلاتى واخلاقى، باعث بد بينى به