شهاب الاخبار - قضاعی، محمد بنسلامه - الصفحة ٦٩ - باب م - و - ن
٢٥٥. مَن يَشتَهِ كَرامَةَ الآخِرَةِ يَدَع زينَةَ الدُّنيا؛١
هر كه كرامت آخرت را مىخواهد، زينت دنيا را وا مىنهد.
٢٥٦. مَن يَغفِر يَغفِرِ اللّهُ لَهُ و مَن يَعفُ يَعفُ اللّهُ عَنهُ؛٢
هر كه لغزش ديگران را ببخشايد، خداوند، گناهش را مىبخشايد، و هر كه از خطاى ديگران درگذرد، خداوند از گناهش در مىگذرد.
٢٥٧. اَلمُهاجِرُ مَن هَجَرَ ما نَهاهُ اللّهُ عَنهُ؛٣
مهاجر، كسى است كه از آنچه خدا نهى كرده است، دورى كند.
٢٥٨. اَلمُؤَذِّنونَ أطوَلُ النّاسِ أعناقاً يَومَ القِيامَةِ؛٤
مؤذّنان، گردنفرازترينِ مردمان در روز قيامتاند.٥
٢٥٩. اَلمُؤمِنُ آلِفٌ مَألوفٌ؛٦
مؤمن، انس مىگيرد و ديگران نيز با او انس مىگيرند.٧
(١) . مسند الشهاب، ج ١، ص ٢٥١.
(٢) . المصنف، ابن ابى شيبه، ج ٨، ص ١٦٣.
(٣) . مسند أحمد، ج ٢، ص ١٩٢.
(٤) . عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج ١، ص ٦٧.
(٥) مؤذّنان در قيامت، بيش از ديگران پيش چشماند و مردمان، آنان را با اين نشان افتخار (دعوت مردم به نماز) خواهند شناخت.
(٦) . مستدرك الوسائل، ج ٨، ص ٤٥ (به نقل از قُضاعى).
(٧) مؤمن به دليل آراستگى به مكارم اخلاقى در دوستى با ديگران از كاستىهاى رفتارى آنان چشم مىپوشد و با ايشان انس مىگيرد، و ديگران نيز به جهت وجود چنين خصلتهايى در او با وى انس مىگيرند.