شهاب الاخبار - قضاعی، محمد بنسلامه - الصفحة ٤٣ - باب س - ش

باب س - ش

١١٥. سافِروا تَصِحّوا و تَغنَمُوا؛١

سفر كنيد تا تندرست باشيد و غنيمت به دست آوريد.

١١٦. اَلسَّعيدُ مَن وُعِظَ بِغَيرِهِ‌؛٢

نيك‌بخت، آن است كه از [سرنوشت] ديگران پند بگيرد.

١١٧. اَلسَّماحُ رَباحٌ وَ العُسرُ شُؤمٌ‌؛٣

آسان گرفتن، مايۀ سودمندى است و سخت گرفتن، سبب شوربختى.

١١٨. اَلشِّتاءُ رَبيعُ المُؤمِنِ‌؛٤

زمستان، بهار مؤمن است.٥

(١) . السنن الكبرى، بيهقى، ج ٧، ص ١٠٢.

(٢) . تحف العقول، ص ٨٩.

(٣) . مسند الشهاب، ج ١، ص ٤٨.

(٤) . مسند أحمد، ج ٣، ص ٧٥. در منابع شيعى از امام صادق عليه السلام: فضائل الأشهر الثلاثة، ص ١١١.

(٥) مراد، اين است كه زمستان، فصل سرزندگى و رويش گل‌هاى شوق و ذكر و وصال --> در گلستان زندگانى مؤمن است. مؤمن، كوتاهى روزها و درازى شب‌هاى زمستان را براى روزه گرفتن و شب‌زنده‌دارى و عبادت شبانه مغتنم مى‌شمارد و اين فصل را با عبادت، سپرى مى‌كند و بدين گونه در زمستان، درخت معنويت مؤمن به بار مى‌نشيند.