شهاب الاخبار - قضاعی، محمد بنسلامه - الصفحة ٦٧ - باب م - و - ن

هركه در كارِ برآوردن حاجت برادرش باشد، خداوند در كارِ برآوردن حاجت او خواهد بود.

٢٤٤. مَن كَثُرَت صَلاتُهُ بِاللَّيلِ حَسُنَ وَجهُهُ بِالنَّهارِ؛١

هركه در دل شب، بسيار نماز بگزارد، در روز، خوش‌سيما خواهد بود.

٢٤٥. مَن كَظِمَ غَيظاً و هُوَ يَقدِرُ عَلى إنفاذِهِ مَلأ اللّهُ قَلبَهُ أمناً و إيماناً؛٢

هركه خشم خود را فرو خورَد، در حالى كه مى‌تواند خشمگينانه رفتار كند، خداوند، دلش را از آسايش و ايمان، آكنده سازد.

٢٤٦. مَن كَفَّ لِسانَهُ عَن أعراضِ النّاسِ أقالَهُ اللّهُ تَعالى عَثرَتَهُ يَومَ القِيامَةِ‌؛٣

هركه زبان خود را از ريختن آبروى مردم باز دارد، خداوند در روز قيامت از لغزش‌هايش در مى‌گذرد.

٢٤٧. مِن كُنوزِ البِرِّ كِتمانُ المَصائِبِ وَ الأمراضِ و الصَّدَقَةِ‌؛٤

[سه چيز] گنجينۀ نيكى است: پنهان كردن گرفتارى و بيمارى و صدقه دادن.

٢٤٨. مَن لَم تَنهَهُ صَلاتُهُ عَنِ الفَحشاءِ و المُنكَرِ لَم تَزِدهُ مِنَ اللّهِ إلاّ بُعداً؛٥

نماز هركس كه او را از كار زشت و منكر بازندارد، چيزى جز دورى از خدا نصيب او نمى‌كند.

(١) . سنن ابن ماجة، ج ١، ص ٤٢٢.

(٢) . مسند الشهاب، ج ١، ص ٢٧٩.

(٣) . همان‌جا.

(٤) . بحار الأنوار، ج ٧٩، ص ١٠٣ (به نقل از قُضاعى).

(٥) . المعجم الكبير، ج ١١، ص ٤٦.