شهاب الاخبار - قضاعی، محمد بنسلامه - الصفحة ٦٥ - باب م - و - ن

كند و پاسخ نگويد، [روز قيامت] لجامى آتشين بر دهانش زده مى‌شود.

٢٣١. مَن سَرَّتهُ حَسَنَتُهُ و ساءَتهُ سَيِّئَتُهُ فَهُوَ مُؤمِنٌ‌؛١

هر كه از كار نيك خود، شادمان و از كار بد خود، اندوهناك شود، مؤمنى راستين باشد.

٢٣٢. مَن سَرَّهُ أن يَسكُنَ بُحبوحَةَ الجَنَّةِ فَليَلزِمِ الجَماعَةَ‌؛٢

هركه خوش دارد كه در ميانۀ بهشت جاى گيرد، بايد با جماعت همراه شود.

٢٣٣. مِن سعادَةِ المَرءِ حُسنُ الخُلقِ‌؛٣

نيك‌خويى، نشانۀ سعادت آدمى است.

٢٣٤. مَن صَمَتَ نَجا؛٤

آن كه خموشى پيشه سازد، نجات مى‌يابد.

٢٣٥. مَن طَلَبَ الدُّنيا بِعَمَلِ الآخِرَةِ فَما لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَصيبٍ‌؛٥

هركه با كار اخروى در پىِ رسيدن به دنيا باشد، در آخرت، او را [از آن كار] بهره‌اى نباشد.

٢٣٦. مَن طَلَبَ العِلمَ تَكَفَّلَ اللّهُ بِرِزقِهِ‌؛٦

هركه در پى كسب دانش باشد، خداوند، عهده‌دار روزى‌اش مى‌شود.

٢٣٧. مَن طَلَبَ مَحامِدَ النّاسِ بِمَعاصِي اللّهِ عادَ حامِدُهُ مِنَ النّاسِ ذامّاً؛٧

(١) . عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج ٢، ص ١٢٥.

(٢) . مسند الشهاب، ج ١، ص ٢٧٧.

(٣) . همان، ص ١٩٩.

(٤) . الأمالى، طوسى، ص ٥٣٧.

(٥) . مسند الشهاب، ج ١، ص ٢٩٣.

(٦) . همان، ص ٢٤٥.

(٧) . الكامل فى ضعفاء الرجال، ج ٦، ص ٥٣.